maart 2009

You are currently browsing the monthly archive for maart 2009.

 

Slangenbezweerder

Aanleggen bij het oudste fort

Hallo allemaal,

 

Colombia

Deze dag stond ons een bezoek aan Colombia te wachten namelijk de havenstad Cartagena, bekend van de Spaanse veroveringen in dat gebied en als doorvoerhaven van goud en zilver. Dit werd in Peru geroofd en iedere maand aan de Spaanse koning gezonden als inkomen (de Spaanse zilvervloot).  In deze koloniale stad zijn nog 80% van zijn oorspronkelijke stadsmuren en verdedigings-forten te bewonderen. Dus wij een ‘historische excursie’ geboekt.

Allereerst dachten wij dat Cartagena een klein plaatsje aan een baai is. Nee dus, klein denken is echt Hollands; toen wij de baai invoeren was alles, dus bijna 365 graden, volgebouwd met heel grote flatgebouwen! Wat een skyline!

Met een bootje door de haven naar het oudste fort natuurlijk erg strategisch bij de haveningang aangelegd. We voelden ons echt piraten daar, kompleet met een ophaalbrug, uitzichtpunten, heel dikke muren met kanonsgaten en grachten er omheen.

Vervolgens een rondrit door de oude stad (ook Werelderfgoed), de stadsmuren beklommen, 1e en 2e ring, oude gebouwen en barakken. Deze barakken zijn nu in gebruik als souvenirwinkeltjes. Daarna door naar het grote verdedigingsfort voor de stad tegen de piraten: Fort San Felipe de Barajas, begonnen in 1639. Dit wilden we graag zien. Het is nl. het best bewaarde Spaanse fort in Latijns Amerika. We hebben het aan alle kanten bekeken, beklommen en bewonderd dank zij een heel kundige gids die heel de dag bij ons bleef en alle feiten ons wilde leren. Een schitterend uitzicht over de stad en baai. Wat een magnifiek bouwwerk en dit voor de 17e eeuw.

Ja, een heel mooie dag met een goede excursie. Morgen een zeedag en daarna Jamaica.

Heel veel mooie groeten en natuurlijk…

 

BIG HUG, JACQUES & PUCK

Nieuw Cartagena

Nieuw Cartagena

 

Oud Cartagena met stadsmuren

Oud Cartagena met stadsmuren

Fort San Felipe de barajas

Fort San Felipe de barajas

 

Aankomst bij de eerste sluizen

Aankomst bij de eerste sluizen

Hallo allemaal,

Panamakanaal.

Ja, dit is voor ons het hoogtepunt van deze tweede cruise; het Panamakanaal. Gisteren zijn we naar een lezing over het Panamakanaal geweest die aan boord gegeven werd.

Om 5.30 uur liep onze wekker af en een kwartier later stonden wij al, met veel anderen, op dek 13 op de uitkijk om alvast een glimp op te vangen van de ingang van het kanaal. Nou, dat was niet zo moeilijk. Tientallen containerboten lagen voor anker te wachten op een plekje in de sluizen. Cruiseboten betalen meer en kunnen daarmee een vaartijd af spreken. Wij konden dus meteen doorvaren. Drie kwartier voor het begin komen er twee loodsen aan boord en nemen het commando over

Het eerste stuk vanaf de Pacific bestaat uit de Miraflores Locks. Dit is een systeem van 2 sluizen die ons naar het niveau tillen van het Miraflores Meer. Aan de zijkant rijden er locomotieven die de schepen vastzetten met staalkabels, meerijden en zorgen dat de afstand tussen de beide kadeswanden goed blijft. Wat een fantastisch gezicht. Dit schip is gebouwd om het kanaal te kunnen passeren en aan weerszijden blijft er totaal 30 cm over!! Na  het meer komt  nog de Pedro Miguel Lock ( 1 sluis) om het schip op te tillen naar de grote meren van Panama (Gatun lake). Veel mensen op bruggen en gebouwen zwaaiden naar ons; geweldig !!. Krokodillen langs de oevers gezien en warm dat het was, 30 graden, felle zon en een hoge luchtvochtigheid. Wij hadden een bijzonder plaatsje kunnen bemachtingen; voor op het helicopterdek met een schitterend uitzicht op de sluizen. Helaas geen millimeter schaduw. Om dit kanaal te bouwen, de start was in 1904, zijn ruim 29.000 mensen omgekomen. Hoofdzakelijk door gele koorts en malaria.

Aan het einde van de middag passeerden we de Gatun Locks, een complex van 3 sluizen die nu naar beneden gingen om ons weer op het niveau van de zee te brengen, nu de Caribbean. Bij de sluizen staan camera’s opgesteld voor veiligheid maar ook voor de webcam van het kanaal. Aangezien wij niet wisten welke rechtstreeks naar de website www.pancanal.com zou gaan, hebben we heel enthousiast naar alle camera’s gezwaaid.. Moet een raar gezicht zijn geweest voor anderen.

Eenmaal uit de laatste sluis kregen we meteen de klap van de wind, de passaatwinden die hier altijd waaien. Nou, daar schommelt het cruiseschip behoorlijk van. De golven maken niet zo veel uit, daar zijn stabilisatoren voor, maar een schip van deze lengte en 13 verdiepingen vangt wel heel veel wind.

Het was een fantastische ervaring vandaag. Vol indrukken en met knalrode armen, gezicht en benen hebben we dit huzarenstuk intens kunnen ervaren

 

 

Heel veel groeten vanuit de Caribische Zee en natuurlijk…

 

BIG HUG, JACQUES & PUCK

In de sluis; links en rechts de locomotieven.

In de sluis; links en rechts de locomotieven.

 

Erg weinig ruimte over.

Erg weinig ruimte over.

 

een van de sluizen.

een van de sluizen.

 

Samen in de sluis.

Samen in de sluis.

 

Markt

Markt

Hallo allemaal,

 

Ecuador!

Jawel, na 7 jaar zijn we hier weer terug en wij bewaren daar heel mooie herinneringen aan.

Om 9.00 uur ‘s ochtends de pendelbus naar het centrum van Manta genomen. Manta is totaal niet ingesteld om grote cruiseschepen te ontvangen en dat heeft ook zijn charme.

In Manta eerst een Inca-markt bezocht; het was net zo kleurrijk als toen. Vrouwen in lange rokken + overrokken, geborduurde blouses met veel kettingen en de mannen met heel lange staarten haar. Dezelfde wandkleden, tasjes, shawls en truien verkochten ze. Gezellige panfluitmuziek op de achtergrond. Herkenning dus.

Omdat het zondag was, waren er verder geen winkels open, dus rustig door het centrum geslenterd en naar de andere kant gelopen, het strand. Daar zat de hele bevolking, dicht op elkaar, vierkante tentjes in keurige rijen opgesteld, veel kinderen spelend op de vloedlijn en daar tussendoor schaafijskarretjes vol met wespen. Nee, iets eten hier is nog steeds sterk af te raden.

Eind van de middag lopend terug naar het schip, bezweet van de warmte. Eerst een heerlijk bord vers fruit gegeten. Ja, terug in de wereld van luxe en gedesinfecteerde handen. Het was fijn om in Ecuador te zijn geweest, al was dit maar een heel luchtig en kort bezoekje. De mensen blijven ons fasineren.

Heel veel lieve groeten en natuurlijk…

 

BIG HUG, JACQUES & PUCK

Een strand zondag in Manta

Een strand zondag in Manta

Schaafijs

Schaafijs

Na afloop douchen op het strand

Na afloop douchen op het strand

 

Plaza Mayor (Lima)

Plaza Mayor (Lima)

Hallo allemaal,

Peru!!

Vrijdag kwamen we om 7.00 uur aan in de haven van Peru. Vol met vissersboten en containerschepen. Wij hadden voor deze dag een excursie geboekt, omdat Lima, de hoofdstad, op 45 minuten rijden van de haven ligt.

Het havenstadje Callao heeft niets aantrekkelijk en het werd ons ook afgeraden daar te gaan lopen. Met de bus naar het centrum van Lima gebracht, waar we een fotostop hadden op het centrale plein, Plaza Mayor, waar ook de grote kathedraal staat en meteen het presidentiele paleis. Heel veel majestueuse gebouwen vanuit de koloniale tijd. Door corruptie, politieke- en economische ellende zijn deze meeste gebouwen in een erg slechte conditie en staan leeg; ook de grote 5* hotels staan er triest en verlaten bij. Maar de economie trekt weer aan volgens onze gids. De criminaliteit is gigantisch in dit land. Het is schitterend deze oude stad, met al zijn Spaanse invloeden, toch te kunnen bekijken. Het centrum valt onder ‘Werelderfgoed’ en dat zegt genoeg.

Ook een uitstapje gemaakt naar Miralflores, het zakencentrum van Peru, gelegen aan een mooie baai aan het strand, compleet met grote shoppingmalls voor de touristen. Daarna door naar een typisch Peruviaanse markt, overdekt, vol met kleine kraampjes handelswaar: leer, wol, goud, zilver en duizenden andere snuisterijen met felle kleuren.

Heel fijn om in Peru geweest te zijn. We willen hier zeker nog eens terugkomen om alle Inca ruines en musea te zien.

Heel veel mooie groeten van ons voor iedereen en natuurlijk een…….

 

BIG HUG, JACQUES & PUCK

Lima

Lima

 

 

Strand Miaflores (Lima)

Strand Miaflores (Lima)

Weer terug bij onze boot.

Weer terug bij onze boot.

 

Arica

Arica

Hallo allemaal,

Gisteren de laatste plaats in Chili, Arica. Een alleraardigst stadje rondom een containerhaven gebouwd, op de grens van Bolivia en Peru. Vanuit hier worden alle goederen van Bolivia, die zelf geen zeehaven heeft, verscheept.

Naast de haven ligt een enorme steenmassa. Dus deze moest natuurlijk eerst beklommen worden en dat hebben we dus gedaan. Een heel mooi uitzicht was onze beloning. Het achterland is alleen maar woestijn en zandbergen. Ziet er redelijk saai uit, maar we zijn er niet geweest dus kunnen eigenlijk niet oordelen.

Het stadje was druk, autovrij en heel gezellig, met diverse mensen uit Bolivia en Peru die muziek maken, en dat klinkt heel uitnodigend. Ook plaatselijke markten waar veel (alpaca-) wollen truien en shawls werden aangeboden. Heerlijk snuffelen dus.

Aangezien Jacques al 2 weken loopt te hoesten en snotteren en nu koorts bij gaat krijgen, zijn we in de middag teruggegaan naar de boot om wat te rusten. ‘s Avonds wel naar het officiele diner gegaan. Dit begint pas om 20.45 uur, vrij laat dus en voordat we klaar zijn loopt het tegen 23.00 uur.

Vanmorgen voor de 3e keer de tijd moeten verzetten. Naar aanleiding daarvan was er een heel groot brunch-buffet met ijssculpturen georganiseerd.

Vandaag blijven we nog wat binnenhangen; er is genoeg te doen en overal zijn gezellige zitjes, compleet met butlers die om je heen blijven lopen om je het aan niets te laten ontbreken.

Heel veel lieve groeten en natuurlijk een…….

 

BIG HUG, JACQUES & PUCK

 

Arica aan de voet van de woestijn.

Arica aan de voet van de woestijn.

 

Puck in onderhandeling op de markt.

Puck in onderhandeling op de markt.

 

Arica gezien vanaf de rots.

Arica gezien vanaf de rots.

 

Aan boord

Aan boord

Hallo allemaal,

 

De boot-verhuizing zondag liep gesmeerd: eerst uitchecken, dan door de douane, in de rij gaan staan met de tassen naar buiten om ons te laten besnuffelen door angstaanjagende snuffelhonden,  bagage ophalen buiten en weer naar binnen om in dezelfde hal in te checken bij de andere maatschappij. Weer bagage buiten brengen, papieren overhandigen, met de (dezelfde) bus terug naar het haventerrein en om 11 uur ‘s ochtends zaten we alweer aan de koffie op dek 12 van het volgende schip. Met een beetje heimwee zagen we ‘s middags onze boot de haven uitvaren. We hebben het er heel gezellig gehad en met diverse mensen geode contacten kunnen opbouwen.

Wel een groot verschil tussen de Norwegian Sun, ons eerste schip, en de Celebrity, ons huidige schip. Wij dachten dat we behoorlijk chic aan het cruisen waren. Nou, nee dus, deze is vele keren luxueuser. Er zijn 6 glazen liften aan de buitenkant van het schip die in enkele seconden naar de 12e etage zoeven. De 5 buffetrestauranten daar hebben grote glazen serres met een uitzicht… In de vloeren zijn glazen ramen om naar beneden te kunnen kijken en daarboven is een bloemenwinkel waar je corsages en bloemstukken kunt bestellen. Je hebt vaste plaatsen bij het diner in een grote zaal, dek 4 en 5, met een strijkje. Gisteren was er een ‘formal’ dress code, dus compleet met avondjurken en mannen in jacquet, andes kwam je het restaurant niet in. Wij hebben dus een pizza met sushi gegeten in een ander restaurantje, aangezien wij bij een reis van 3 maanden niet diverse kostuums hebben ingepakt. Het aanbod in het theater en de muziek die in de diverse zalen wordt gespeeld is van een duidelijk hoger niveau.

Gisteren aan land bij La Serena. Een vissersdorpje waar we de plaatselijke bus hebben genomen naar een ander, iets groter stadje. Daar heerlijk gewandeld, koffie gedronken, op locale markten gesnuffeld en de bus weer terug. In het kustplaatsje zelf nog een wandeling gemaakt, maar toen we al een tijdje buiten het centrum in een sloppenwijk liepen, werden we door een chileense man in een passerende bus geduwd, omdat wij volgens hem wel erge ‘idioten’ waren om in deze wijk te gaan lopen.

Wie kwamen we tegen gisteren en hebben vandaag heel gezellig uren mee zitten praten? Jaap, de tweelingbroer van Bob’s bloemen, onze bloemenwinkel in Soest. Ja, de wereld is klein en hangt van toevalligheden aan elkaar.

Chique groeten en natuurlijk een…….

 

BIG HUG, JACQUES & PUCK

 

Centrale hal van onze nieuwe schuit

Centrale hal van onze nieuwe schuit

Valparaiso (Chili)

Valparaiso (Chili)

 

Aan boord (boeken lezen etc)

Aan boord (boeken lezen etc)

Hallo allemaal,

Eerst 2 dagen op zee. Wat was dat mooi, zo zigzag tussen de fjorden, nou ja, rotsen door. Geen andere boten in de buurt. Aan boord is ook genoeg te doen, van bingo tot danslessen, lezingen en fotocursussen, maar ook casino’s en vooral eten….

Donderdag zijn we in Puerto Cachabuco aangekomen. Dit konden we thuis nergens op een kaart vinden en nu weten we waarom: een gehuchtje met 1700 inwoners. We zijn met het plaatselijke busje naar Aysen gereden, de hoofdstad verderop. Een triest dorpje, erg armoedig, maar met een schitterende ligging zo tussen de besneeuwde bergtoppen.

Vrijdag een stop in Puerto Montt, een stuk groter. Dit is een gebied waar heel veel Duitsers zijn gaan wonen en dat is te merken aan alles. Net Beieren waar je keek, complete met apfelkuchen in houten vakwerkhuizen. Hier met een ander stele en taxi gehuurd en ons naar de ‘esmerald watervallen’ laten brengen. Helaas voor ons was het weer zwaarbewolkt en voordat we er waren regende het pijpenstelen! Dus ook het uitzicht op een besneeuwde vulkaan alleen op een foto kunnen bewonderen. Een schitterend gebied hier.

Vandaag is alweer onze laatste zeedag op deze boot. Momenteel volop bedrijvigheid, inpakken, laatste aanbiedingen in de winkels en nu begint ook de temperatuur weer op te lopen, dus het zonnedek ligt vol met zonaanbidders. Onze baggage wordt vanavond al opgehaald, dus even goed nadenken. Inmiddels hebben we met een aantal mensen e-mail adressen uitgewisseld en morgen afscheid. Morgen wisselen we van boot in Valparaiso.

Heel veel lieve groeten van ons en natuurlijk een…….

 

BIG HUG, JACQUES & PUCK

 

Onze boot geparkeerd in een binnenhaven

Onze boot geparkeerd in een binnenhaven

Puerto Cachabuco

Puerto Cachabuco

Waterval in de regen

Waterval in de regen

 

Ushuaia

Ushuaia

Hallo allemaal,

Zondagochtend vroeg, om 7 uur in Ushuaia aan wal voor een excursie, de meest zuidelijke stad(je) van Argentinie, fin del mundo. Ja, het is inderdaad het einde van de wereld. Niets ligt zo zuidelijk op de aardbol als dit stadje. Het ligt aan de voet van bergketens met besneeuwde toppen. In de haven liggen boten met namen als ‘Professor Molchanov’ voor een expeditie naar Antarctica. Wat een aparte sfeer hier.

Met een catamaran zijn we verder het Beagle Kanaal opgegaan en rondom eilanden gevaren vol met zeeleeuwen en ook heel speciale vogels. Wij worden geen ornithologen, dus geen idee welke dieren het waren; ze lijken op pinguins, zwart/wit en zitten met hun buik op de rotsen geplakt. Na 2,5 uur op deze boot door het Tierra del Fuego, National Parc gereden met een bus. Een schitterende combinatie van Zwitserland en Canada. Inclusief houten lodges en natuurcampings. Wat een ongerepte natuur en nu hebben wij nog maar een heel klein stukje kunnen zien.

De cruiseboot vervolgde ’s nachts zijn weg door het Beagle Kanaal, via de Straat van Magallan naar Punta Arenas in Chili, waar wij maandagochtend aanmeerden. Deze keer geen excursie, maar zelf een heerlijk dagje het stadje in. Het stadje zelf is tegen een bergketen aangebouwd en via Chili niet overland te bereiken. Zo’n ruig landschap. Een dagje slenteren, koffie met broodjes, warme chocomelk en mediolunas hielden ons op de been. Normaal is het hier 10 graden, vandaag was de warmste dag van de hele zomer, rond de 18. Het was er heerlijk warm zonder die harde wind van de afgelopen dagen, dus slepen met onze jassen, shawls en mutsen. Een fijne dag aan wal.

Vanmiddag (dinsdag) en morgen varen we tussen de  Chileense fjorden door tot donderdagochtend. Erg mooie, ruige onbewoonde rotsen. We zitten heerlijk lezend ergens op een dek achter de ramen te genieten van het uitzicht. Rond de 10 graden en vanmorgen (nog op de Pacific Ocean) een windkracht 7 met golven van 4 meter, het schip deint mee.

Heel veel mooie groeten voor iedereen en natuurlijk een…….

 

BIG HUG, JACQUES & PUCK

druk bewoonde rots in het Beagle kanaal

druk bewoonde rots in het Beagle kanaal

 

Chileense gletser in het Beagle kanaal

Chileense gletser in het Beagle kanaal

Chileense fjorden

Chileense fjorden

 

Kaap Hoorn

Kaap Hoorn

Hallo allemaal,

Even een extra berichtje.

We zijn om Kaap Hoorn gevaren!!!!! Als het weer het toe laat, en wij hebben geluk, vaart de boot rondom de kaap. Eerst zijn we door onze Noorse kapitein gedoopt, daarna heeft hij tijdens de vaart extra informatie gegeven. Gelukkig hadden wij ook onze GPS meegenomen, dus ook wij konden precies volgen waar we waren. De meest zuidelijke route om Zuid-Amerika, voor het eerst gevaren door dhr Schouten uit Hoorn in 1600 zoveel. Een enorme prestatie, omdat hier 3 oceanen bijelkaar komen, inclusief een permanente  storm. Nou, dat hebben we geweten! Het weer was helder, erg koud, hoge golven en de boot ging behoorlijk te keer. Alle spullen aan boord werden vanmiddag vastgemaakt en het bovendek, dek 13, werd als voorzorg afgesloten. We konden op den duur bijna niet meer op de dekken lopen, nog maar net staan, maar we hebben het gezien, we waren erbij en hebben het monument, een albatros, van redelijk dichtbij kunnen fotograferen. Op het dek gebleven tot aan de zonsondergang. Verkleumd waren we! Eerst met koppen hete thee zijn we warm geworden.

Van heel ver weg natuurlijk een…….

 

BIG HUG, JACQUES & PUCK

 

 

 

Pinguins zijn klein en nieuwsgierig

Pinguins zijn klein en nieuwsgierig

Hallo allemaal,

We zijn op de Falklands geweest!!!!

Ja, gisterochtend vroeg gingen we voor anker in een buitenhaven van Stanley, na een hele avond en nacht behoorlijk door elkaar te zijn geschud op onze boot. Daardoor moesten we met tenders (reddingssloepen) van boord in groepjes van 120 mensen (we hebben er 2000 + 930 bemanning).

Het is zo bijzonder om zomaar op de Falklands te lopen. Dank zij het kordate optreden in 1982 van de inmiddels legendarische Margareth Tatcher is op deze eilandjes de typisch Engelse sfeer te vinden. Compleet met bloemetjesgordijnen op de toiletten en zelfgebakken taartjes bij een kopje thee met melk.

Het eiland zelf heeft nog geen 3000 bewoners, bijna geen wegen, bij een hittegolf maar 15 graden en altijd een koude wind. Er groeit bijna niets. Overal wel Engelse uniforms die dit eiland gebruiken als oefenbasis voor de RAF en als trainingskamp voor de soldaten.

Eerst in een bus een stuk over het eiland gereden, daarna overgepakt in 4W terreinwagens. Dit is hard nodig; er zijn geen wegen om bij de pinguins te komen. Door elkaar gehusseld gedurende 30 minuten kwamen we bij een enorm terrein aan bij de zee, waar verschillende soorten pinguins “wonen”. Geweldig! We konden er dichtbij komen, onder bezielende leiding van enkele Engelse dames, die vrijwillig in de storm en 10 graden stonden (ja, het is hier zomer) om ons op te vangen en alles te vertellen over de verschillende rassen en gewoonten. We hebben genoten, evenals van de scones die ze voor ons hadden gebakken.

Dezelfde weg terug en daarna nog even de gelegenheid gehad om in Stanley rond te kijken; wat souvenirwinkeltjes, een postkantoortje, een drukkerij (de krant verschijnt 1x per maand), een fish-and-chips-winkel, woningen met serres aangebouwd om iets groens te kunnen zien, een bank zonder geldautomaat, een politiepost en een monument voor de slachtoffers van de Falkland-oorlog. Verder niets. Met de tenders terug naar ons schip, ontsmetten, en over tot de normale routine: eten, wandelen aan boord, naar het theater, naar diverse lezingen, praten met mensen en staren naar de zee.

Met heel veel herinneringen nemen we afscheid van de Falklands.

Heel veel groeten en natuurlijk een…….

 

BIG HUG, JACQUES & PUCK

 

Vaste grond Falklands

Vaste grond Falklands

Magellan pinguins op de Falklands

Magellan pinguins op de Falklands

« Older entries